Woede op het werk

Ben jij wel eens boos? Of ervaar je woede naar jezelf of anderen? Woede is een moeilijk gevoel om te beheersen,zekerin een werkcontext. Woede beoordelen we vaak als negatief en toch is het niet per se slecht. Als je weet hoe je het moet kanaliseren, kan het je zelfs van dienst zijn. Hieronder vind je een paar manieren die je helpen om je woede te beheersen.

• Achterhaal de behoeften achter je emotie. Stel jezelf vragen als: Waardoor werd ik nou zo boos? Welke gevoelens liggen er onder mijn woede? Welke stappen kan ik ondernemen om tot een oplossing te komen

   

• Erken dat er iets verkeerds is gebeurd. Als je gekwetst bent door een oneerlijke beslissing of mishandeling, mag je boos zijn. Erken wat je voelt en benoem de overtreding.

   

• Vermijd overmatig stoom afblazen. Dat klinkt in eerste instantie niet zo productief. Er is aangetoond dat het herhalen van een probleem, zonder naar een oplossing te werken, ervoor zorgt dat zowel jij als de mensen die naar je luisteren zich slechter gaan voelen, niet beter.

   

• Als je dat kunt, kalmeer jezelf dan voordat je je emoties deelt. Gaat je hart sneller kloppen en zijn je spieren gespannen? Geef jezelf dan eerst de tijd om te kalmeren voordat je met de ander deelt hoe zijn/haar acties je lieten voelen.

   

• Als je je woede, om wat voor reden dan ook, niet kunt uiten, richt je dan indirect op je behoeften. Soms ben je boos om iets dat je gewoonweg niet kunt veranderen. Zoek in die gevallen naar manieren om jezelf uit de situatie te verwijderen en neem contact op met iemand (vriend/collega) die je kan helpen.

   

• Kanaliseer je woede strategisch. Als je er gebruik van maakt, kan woede je zelfvertrouwen vergroten. Gebruik het als motivatie om effectief voor jezelf te op tekomen.

Stimuleer inclusieve taal in je organisatie

Woorden zijn belangrijk! Modern en professioneel taalgebruik is helaas nog steeds vol van termen die uitsluiten. Om een ​​meer inclusieve cultuur te creëren, moet goed worden gekeken hoe mensen in jouw organisatie taal gebruiken.

Bij het opstellen van functiebeschrijvingen is het goed als recruiters en wervingsmanagers zorgvuldig letten op de taal die ze gebruiken. Zodat ze niet per ongeluk kandidaten van bijvoorbeeld kleur, vrouwen, mensen met een handicap of oudere sollicitanten afschrikken.

Niet iedereen kan zich bijvoorbeeld identificeren met termen als ‘hacker’ of ‘ninja’. Daarnaast is dit soort termen ook eigenlijk onnodig omdat er goede alternatieven zijn zoals ‘programmeur’ of ‘software-engineer’. Deze woorden zijn neutraler en zullen in het algemeen goed begrepen worden.

Jouw organisatie kan ook een lijst maken met woorden en woordgroepen die verboden zijn of worden vermeden in marketing, externe communicatie en bij productontwikkeling. Denk dan bijvoorbeeld aan woorden als ‘manuren’ of ‘ouderen’.

Het maken van een inclusieve taalgids voor jouw organisatie kan ook heel nuttig zijn. Hierin worden praktische, toegankelijke tips en gereedschappen gegeven die gelijk in de praktijk kunnen worden gebracht. En het wordt dan natuurlijk geen statische handleiding!

Zeker als er input vanuit de organisatie wordt gevraagd en het een ‘samenwerk’ project is en blijft.

Sinds de lockdown vorig jaar ben ik gaan wandelen. Iedere dag weer. Soms een stukje van 20 minuten, soms 2 uur of langer. Uiteraard alleen als het niet regende. Ik woon op een paar minuten afstand van de zee. Water en vuur zijn elementen waar je als mens nooit genoeg van krijgt. Een wandeling langs de zee daar ben ik dan ook wel voor te porren.

Tijdens deze specifieke wandeling stond er een flinke wind uit het noordwesten. En terwijl ik van het hoogste punt van de dijk naar beneden loop, zie ik dat de stroming in het Marsdiep van de Waddenzee naar de Noordzee loopt. En het water stroomt hard. Heel hard.

De aalscholvers hebben er kennelijk niet zo’n last van want die duiken met grote regelmaat onder water. Het zijn niet de vogels die ik het liefste zie maar er zit wel iets in hun gedrag dat me aanspreekt. Ze komen met zo’n leuk ‘ploepje’ weer omhoog uit het water. Je weet niet wat er onder water is gebeurd maar bij aalscholvers heb ik altijd het idee dat ze goed beet hebben gehad en hun buikje onder water al rond hebben gegeten.

Wat me dit keer nog meer in het oog springt dan normaal zijn de boeien. De grote groene die houdt zich prima. Die heeft een bredere basis en het lijkt er op dat hij daarom makkelijk weerstand biedt aan al het water dat er langs wil.

Iets dichter bij de dijk is ook een gele boei die het echt een stuk moeilijker heeft. Ik zie dat soms de helft van de boei onder water verdwijnt. En het lijkt net alsof de boei zelf in overlevingsstand staat. In tegenstelling tot de groene boei is de gele lang en rank. En van een brede basis is geen sprake.

En terwijl ik me sta te verwonderen over dit natuurgeweld, bedenk ik me dat de analogie met organisaties niet ver weg is.

De aalscholver is voor mij de medewerker die je als leidinggevende niet als eerste op je lijstje hebt staan als het gaat om bijv. promotie. Het is wel iemand die goed werk levert en zorgt dat dingen gedaan worden.

De groene boei is de organisatie die al wat stormen heeft doorstaan. Waar een brede basis is van mensen die weten waar de organisatie voor staat en die ook niet zo snel meer van hun stuk worden gebracht als er wat deining ontstaat.

De gele boei is de organisatie die nog niet zo lang bestaat of die in korte tijd heel snel gegroeid is. Waar het soms moeilijk is om niet mee te gaan in de stroming. Waar een stevige tegenwind kan zorgen dat de organisatie kopje onder gaat.

Voor de boeien is het van belang dat ze goed geankerd zijn. Voor organisaties – en de mensen die er werken – dat ze weten vanuit welke kernwaarden er wordt gewerkt. Dan is de kans dat de organisatie kopje onder gaat een stuk kleiner. En kan zelfs een ‘gele boei’ organisatie een flinke wind met sterke stroming overleven.

Wil je eens met me van gedachten wisselen over de basis van jouw organisatie? Neem dan contact met me op. Met deze link kun je zelf een afspraak inplannen op een voor jou passend moment.